نقش میکروارگانیسم ها در سکونت پایدار انسان در مریخ
به گزارش سامانه جامع اطلاعات آزمایشگاهی، یافته های پژوهشگران نشان می دهد که میکروارگانیسم های بسیار مقاوم زمین می توانند نقشی اساسی در ساخت زیستگاه های انسانی در مریخ ایفا کنند. با توجه به شرایط فوق العاده خشن این سیاره، از جمله جو بسیار رقیق و غنی از دی اکسید کربن، فشار کمتر از یک درصد زمین، نوسانات شدید دمایی، تابش مداوم کیهانی و نبود هوای قابل تنفس، ایجاد سکونتگاه های پایدار برای انسان بدون استفاده از منابع محلی مریخ عملاً امکان پذیر نیست. از این رو، راهبرد «بهره برداری از منابع در محل» (ISRU) به عنوان یکی از ارکان اصلی مأموریت های آینده مریخ مطرح شده است.& در این چارچوب، پژوهشگران با الهام از فرایند های طبیعی زمین، به بررسی «زیست معدنی سازی» پرداخته اند؛ فرایندی که طی آن میکروارگانیسم ها در جریان فعالیت متابولیکی خود مواد معدنی تولید می کنند. نتایج این بررسی ها نشان می دهد که رویکرد «زیست سیمان سازی» می تواند امکان تبدیل رگولیت مریخ به مصالحی مقاوم و مشابه بتن را فراهم کند، آن هم در دمای محیط و بدون نیاز به فناوری های پرهزینه و پیچیده. در این پژوهش، همکاری میان دو میکروارگانیسم کلیدی مورد توجه قرار گرفته است: باکتری Sporosarcina pasteurii که توانایی تولید کربنات کلسیم و استحکام بخشی به خاک را دارد، و Chroococcidiopsis، یک سیانوباکتری بسیار مقاوم که قادر است در شرایط شبیه سازی شده مریخی زنده بماند و اکسیژن تولید کند. این دو ارگانیسم به صورت یک سامانه همیار عمل می کنند؛ به گونه ای که یکی شرایط زیستی مناسب تری ایجاد کرده و دیگری به اتصال ذرات خاک و تشکیل مواد معدنی کمک می کند. نتیجه این تعامل، تبدیل خاک سست مریخی به ماده ای جامد و پایدار است.& پژوهشگران معتقدند در صورت توسعه این فناوری، می توان از این زیست مواد به عنوان خوراک چاپ سه بعدی برای ساخت زیستگاه ها در مریخ استفاده کرد. علاوه بر کاربردهای ساختمانی، این سامانه های زیستی می توانند در پشتیبانی از حیات فضانوردان نیز نقش داشته باشند؛ از جمله از طریق تولید اکسیژن و کمک به شکل گیری سامانه های کشاورزی حلقه بسته در بلندمدت.& با وجود این چشم انداز امیدوارکننده، این فناوری همچنان در مراحل اولیه توسعه قرار دارد و چالش هایی مانند آزمون عملکرد میکروارگانیسم ها در شرایط واقعی مریخ، کنترل آلودگی بین سیاره ای و سازگاری با محدودیت های رباتیک و گرانش مریخ پیش روی آن است. با این حال، با توجه به برنامه ریزی مأموریت های سرنشین دار در دهه های آینده، پژوهشگران تأکید دارند که توسعه روش های ساخت وساز زیستی از هم اکنون می تواند نقشی تعیین کننده در تحقق سکونت پایدار انسان در سیاره سرخ ایفا کند.
